I wojna światowa Po wybuchu I wojny światowej, we wrześniu 1914 zaciągnął się jako ochotnik do Legionów Polskich, ps. „Żuk”. Początkowo służył w szeregach 13 kompanii 2 pp w składzie II Brygady Legionów. Pełnił funkcję zastępcy dowódcy plutonu, brał udział w kampanii karpackiej. 29 października 1914 został rany w bitwach pod Mołotkowem oraz 24 stycznia następnego roku pod Rafajłową. Po odbyciu leczenia szpitalnego w stopniu sierżanta pełnił stanowisko szefa kompanii etapowej. Następnie od kwietnia 1915 został przydzielony do 9 kompanii formującego się 4 pp w składzie III Brygady. 20 sierpnia tego roku ukończył szkołę oficerską i został mianowany chorążym. Dowodził plutonem, pełnił obowiązki dowódcy 9 kompanii. 3 sierpnia 1916 został ciężko ranny w pierś pod Rudką Miryńską. W czasie leczenia szpitalnego, 24 listopada 1916 został awansowany na stopień podporucznika. 18 grudnia 1916 opuści szpital w Nowym Sączu i udał si do Modlina. W 1917, podczas tzw. kryzysu przysięgowego nie został internowany, przydzielony został natomiast 21 października do Sądu polowego Polskiego Korpusu Posiłkowego – jako sędzia dla spraw żołnierskich, a 31 października został dowódcą plutonu w 2 kompanii baonu uzupełnień. Po bitwie pod Rarańczą i rozformowaniu PKP, 16 lutego 1918 został internowany m.in. w obozie w () na Węgrzech.