Zaopatrzone są w dobrze rozwinięte burki. Tułów posiada kłąb wyraźnie zaznaczony, za którym znajduje się niewielkie, typowe dla tajgana zaklęśnięcie. Grzbiet jest prosty i muskularny. Klatka piersiowa głęboka i szeroka, o dobrze wykształconych żebrach rzekomych. Zad długi i opadający, ma wyraźne guzy biodrowe, które znajdują się w odległości od siebie nie mniejszej niż 8 cm. Brzuch jest wyraźnie podkasany. Kończyny przednie widziane z przodu są proste i równoległe, o dobrze rozwiniętej muskulaturze, suche. Podobnie widziane są kończyny tylne oglądane z tyłu – są proste i równoległe, ale ustawione szerzej od kończyn przednich. Lekko odchylone do tyłu posiadają odpowiednie ukątowanie oraz rozwiniętą muskulaturę. Śródstopie jest długie i pionowe. Ogon jest nie za długi o niezbyt rozwiniętym piórze, szablasty, na końcu zwinięty w pierścień. W ruchu ogon jest noszony na równi z linią grzbietu lub nieco powyżej.
Szata i umaszczenie Często spotykanym umaszczeniem u tajgana jest umaszczenie czarne lub czarne z białymi znaczeniami. Występuje także szata koloru szarego, płowego w różnych odcieniach, białego lub pręgowanego.