Włos jest długi i miękki, a w okresie zimowym tworzy się podszerstek. Gęstość sierści i długość włosa jest różna w zależności od miejsca występowania na ciele psa – na kufie oraz na przedniej stronie kończyn tylnych i przednich okrywa włosowa jest niedługa. Włos zdobiący, który u tajgana jest wełnisty i zwija się, jest obfity z tyłu mózgoczaszki (dłuższy w części tylnej), na ramionach i szyi. Na udach staje się jeszcze bardziej bujny. W okolicach tułowia włos dłuższy i obfitszy tworzy się mniej więcej od połowy żeber w dół. Na uszach występują tzw. burki, które składają się z włosa miękkiego i wełnistego, opadającego ok. 8 cm poniżej uszu. Od spodu ogon posiada wykształcone w niewielkim stopniu pióro.
Użytkowość W rodzimych rejonach chart kirgiski, zarówno dawniej jak i obecnie, jest psem myśliwskim, wykorzystywanym do polowań na sarny, lisy, kozły górskie, korsaki, borsuki czy wilki. Jest także użytkowany w polowaniach wspólnych z birkutem. Szczenięta tych psów, aby uzyskać rodowód muszą pomyślnie przejść przegląd w związku łowieckim w Kirgistanie.
Bibliografia
Kategoria:Charty