Po II wojnie światowej studiowała na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Łódzkiego. Przez kilka lat mieszkała w Olsztynie, gdzie jako geograf pracowała w Urzędzie Wojewódzkim w dziale zagospodarowania przestrzennego miasta. Z pracy została zwolniona ze względu na jej przynależność do Armii Krajowej. Następnie pracowała w mleczarni. W 1952 roku przeprowadziła się do Warszawy, gdzie znalazła zatrudnienie jako starsza dokumentalistka w Przedsiębiorstwie Geologiczno-Fizjograficznym i Geodezyjnym Budownictwa „Geoprojekt” w Warszawie.
Należała do Klubu Krzywego Koła. W czerwcu 1956 roku została korespondentką krajową Jerzego Giedroycia. Odpowiadała za kolportaż „Kultury” oraz informowanie o sytuacji w Polsce. 30 stycznia 1958 roku została aresztowana przez Służbę Bezpieczeństwa i oskarżona o współpracę z „Kulturą”. W lipcu 1958 roku została skazana na trzy lata więzienia. Na skutek rewizji więzienie opuściła po jedenastu miesiącach odbycia wyroku. Proces ten został przez historyka Jacka Sawickiego określony jako jeden z głośniejszych procesów politycznych w latach 1956–1970. W 1961 roku uprawomocnił się wyrok Sądu Najwyższego. Rewska została skazana na 1,5 roku więzienia w zawieszeniu na trzy lata. Po zwolnieniu wróciła do pracy w „Geoprojekcie”.