Powodem występowania tego zjawiska jest uniknięcie powstania zbitki samogłosek niemającej natury dyftongu. a fathe/r/of three a ca/r/ in the abyss fou/r/ oysters
R intruzyjne Jest wariantem R łączącego, różniącym się kontekstowo. W niektórych dialektach, a także w standardowym języku angielskim (brytyjskim) istnieje zjawisko R intruzyjnego. Nazwa (ang. intrusive R) wskazuje na nienaturalny, intruzyjny charakter zjawiska. Pojawia się ono na granicy wyrazów, z których poprzedzający kończy się jedną z samogłosek niezamkniętych: /ə ɔː ɑː/ a następujący rozpoczyna dowolną samogłoską, niezależnie, czy w zapisie ortograficznym pojawia się /r/ czy nie. Użyty w tym przypadku dźwięk /r/ działa na zasadzie interfiksu. Oto wzór zjawiska: [w-(V] /+r/) [-V w] Przykładowo zwrot the idea[ɹ] of it zawiera intruzyjne R, mimo że nie jest ono – i historycznie nigdy nie było – elementem żadnego z wyrazów. Spółgłoska występuje w tym miejscu wyłącznie aby zapobiec rozziewowi. R intruzyjne występuje również przed niektórymi przedrostkami, np.