Organizował towarzystwa dobroczynne, towarzystwo opieki nad sierotami i został stałym kuratorem szpitala. Zakładał tajne szkoły polskie i przy okazji nauki religii uczył historii Polski.
Oprócz działalności duszpasterskiej i pracy społecznej, przejawiał on zainteresowania naukowe, co zaowocowało napisaniem broszury O kapelanach Wojsk Polskich. Spotkało się to z szykanowaniami ze strony władz rosyjskich.
Powołanie na funkcję kapelana prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej thumb|Grób ks. Mikołaja Bojanka W 1926 za zgodą Stolicy Apostolskiej został zwolniony z urzędu dziekana i proboszcza w Grodzisku i mianowany kapelanem przybocznym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmował duchową opieką całe otoczenie prezydenta.
9 lipca 1928 na podstawie zarządzenia Prezydenta RP został przeniesiony z pospolitego ruszenia do rezerwy duchowieństwa wojskowego z równoczesnym mianowaniem kapelanem rezerwy ze starszeństwem z 1 kwietnia 1928 i 1. lokatąDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 24 lipca 1928 r. s. 201..