W 1946 mniszki przeniosły się do darowanego im majątku Wiśniowy Sad w Bussy-en-Othe. Posiadłość ta należała uprzednio do rosyjskiego adwokata i profesora nauk prawnych Wasilija Jeljaszewicza i była znanym ośrodkiem życia intelektualnego rosyjskiej białej emigracjiA. Matreńczyk, Rozsadnik w Bussy, Przegląd Prawosławny, nr 2 (212), luty 2003.. Tym samym erygowany został pierwszy we Francji całkowicie samodzielny prawosławny klasztor. Monasterską cerkiew wzniósł w 1948 inżynier I. Znaczkowski, a wyświęcił metropolita zachodnioeuropejski Włodzimierz. Wyposażenie dla świątyni wykonał W. Oboleński (ikonostas) oraz M. Struwe-Jelczaninowa i mniszka Joanna (Rejtlinger) (ikony). W 1953 mniszka Hilaria (Biernacka) wzniosła na terenie monasteru kaplicę św. Serafina z Sarowa. W 1950 liczba mniszek wzrosła do dziesięciu, następnie do dwunastu.