Komuniści (oryg. fr. Les Communistes) – powieść Louisa Aragona napisana w latach 1949–1951, a następnie gruntownie przeredagowana w końcu lat 60. Powstała ona na bazie osobistych doświadczeń autora związanych z II wojną światową i udziałem w organizowanym przez Francuską Partię Komunistyczną (PCF) ruchu oporu.
Treść Część pierwsza: luty-wrzesień 1939 Do Francji przybywają tysiące uchodźców republikańskich, uciekając przed frankistami po przegranej wojnie domowej w Hiszpanii. Oficjalna prasa pisze o "śmierci wielkich idei", wśród najbogatszych warstw społecznych coraz popularniejsza jest idea rządów silnej ręki. Typowym przedstawicielem tej grupy jest Fred Wisner, przemysłowiec, i jego żona Cecylia, która, rozczarowana pozbawionym uczuć światem wyższych sfer, zakochuje się z wzajemnością w studencie Jeanie de Moncey.
Wieść o zawarciu paktu Ribbentrop-Mołotow przyspiesza delegalizację partii komunistycznej we Francji oraz wszystkich jej publikacji. Wśród robotników francuskich panuje niepokój w związku z możliwą wojną. Komuniści podejmują próby prowadzenia nielegalnej działalności, podczas gdy rząd szykuje się do rozprawy z nimi.