Część druga: wrzesień-listopad 1939 Armand Barbentane, redaktor Humanité, działa na rzecz nielegalnego rozprowadzania gazety, stara się organizować wokół siebie rozproszonych komunistów. Tymczasem francuskie koła rządowe wahają się co do dalszego kierunku działań: obrona przed Niemcami zdaje się być mniej ważna od rozprawy z wrogami wewnętrznymi. Zaczynają się aresztowania komunistów, za nielegalną działalność partyjną grozi kara śmierci. Cecylia Wisner, widząc robotnika powołanego na front, który stracił w walce rękę i wzrok, zaczyna interesować się położeniem zwykłych ludzi.
Część trzecia: listopad 1939-marzec 1940 Komuniści starają się, z różnym powodzeniem, prowadzić podziemną działalność na francuskiej prowincji. Represje wobec nich zaczynają budzić wątpliwości nawet u demokratów, którzy do tej pory nie sympatyzowali z komunistami. Propaganda rządowa uniemożliwia jednak pełne zrozumienie wydarzeń, coraz widoczniejsza jest działalność skrajnej prawicy i antysemitów. Opinię publiczną zajmuje przez pewien czas wojna między ZSRR a Finlandią, jednak ostatecznie - mimo licznych apeli - Francja nie pomaga tej ostatniej. Coraz bardziej prawdopodobna jest nowa ofensywa niemiecka, jednak armia francuska jest zdemoralizowana, a w kręgach rządowych trwają jedynie bezowocne dyskusje.