Cechy utworu Komuniści jako powieść historyczna Rozpoczynając pracę nad Komunistami Aragon deklarował chęć stworzenia uniwersalnego obrazu społeczeństwa francuskiego we wszystkich jego warstwach w czasie II wojny światowej. Poglądy polityczne pisarza sprawiły jednak, że wyraźnie pierwszoplanową rolę w powieści odgrywa opis losów członków zdelegalizowanej PCF, polemika z antykomunistyczną propagandą ostatniego rządu francuskiego przez agresją niemiecką oraz zakamuflowane ataki na lewicowych oponentów popierającej stalinowski ZSRR partii (np. trockistów). Powieść łączy opis osobistych przeżyć autora z apelem do przyszłych pokoleń, by nie dopuściły więcej do wybuchu konfliktu zbrojnego na taką skalę.
Aragon pisze powieść z wyraźnie marksistowskiego punktu widzenia, interpretując przedstawione autentyczne wydarzenia w oparciu o koncepcję walki klasowej. Ten punkt widzenia reprezentują również jego bohaterowie, zarówno komuniści, jak i kręgi rządowe. Pisarz w żywy sposób opisuje, z wieloma szczegółami, życie wszystkich większych środowisk społecznych: przemysłowców, polityków, studentów, robotników, drobnomieszczaństwa, podporządkowując jednak swój opis zamiarowi ukazania ciągłej walki o wpływy rozgrywającej się w społeczeństwie.