W podobny sposób pisarz przedstawia wydarzenia historii europejskiej: przedstawia pakt Ribbentrop-Mołotow jako skutek polityki Francji i Wielkiej Brytanii, niechęci tych ostatnich do zawarcia sojuszu antyhitlerowskiego z ZSRR. Twierdzi, że kraje te pragnęły doprowadzić do bezpośredniej konfrontacji między III Rzeszą i ZSRR a następnie klęski tego drugiego.
Opisując - zgodnie ze zgromadzoną dokumentacją - kolejne przetasowania rządowe, spory między naczelnymi dowódcami i politykami Aragon wyraźnie krytykuje postawę arywizmu, chęć robienia kariery za wszelką cenę, podkreśla nieudolność francuskich wojskowych i ministrów. Pisarz wskazuje wprawdzie osoby, które nie reprezentowały takiej postawy, jednak kreśli ogólny obraz kół rządowych i wojskowych Francji jako nieprzygotowanych do prowadzenia nowoczesnej wojny, podzielonych na koterie, złożonych z zapatrzonych we własne korzyści egoistów. Aragon przeciwstawia rządzącym lud francuski, gotowy zaangażować się w ruch oporu, bronić swojego kraju, ponoszący większość ciężarów wojny. Twierdzi, że naród został przez wybranych przywódców zdradzony.