Oporność Występuje rzadko. Mimo długotrwałego stosowania nie obserwuje się jej wyraźnego nasilenia. Nie występuje również oporność krzyżowa z antybiotykami i innymi chemioterapeutykami.
Farmakokinetyka Okres półtrwania w surowicy krwi wynosi 20 minut. Z tego względu lek nie osiąga zadowalającego stężenia we krwi i w tkankach. Stężenie terapeutyczne uzyskuje się jedynie w moczu. Nitrofurantoina jest wydalana prawie całkowicie (w 80%) w postaci niezmienionej wraz z moczem.
Wskazania zakażenia bakteryjne dróg moczowych ostre i przewlekłe zapalenia pęcherza moczowego oraz moczowodów Nie może być stosowana w odmiedniczkowym zapaleniu nerek oraz w ropniu nerek ze względu na bardzo słabą penetrację leku do tkanek i niskie stężenie we krwi.
Działania niepożądane wysypka skórna gorączka polekowa reakcje uczuleniowe (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku) zaburzenia czynności wątroby zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) uszkodzenie komórek nerwowych obwodowych, parestezja (przy długotrwałym stosowaniu) objawy ze strony układu oddechowego senność zawroty i ból głowy zabarwienie moczu na brunatno u pacjentów długo stosujących lek obserwowano także zwłóknienie płuc