Choroba pojawiła się u Jacqueline około 24 roku życia. Poza zaburzeniami czucia dokuczała jej silna zmienność nastrojów. Zaczęła cierpieć na nerwice, pojawił się też kryzys w małżeństwie z Barenboimem. Du Pré wdała się w romans z mężem swojej siostry Hilary. Historia ta została opisana w filmie Hilary i Jackie. Córka Hilary polemizowała później z wersją wydarzeń swojej matki twierdząc, że znerwicowana i zagubiona Jacqueline została uwiedziona przez jej ojca.
Po czterech i pół roku zmagań z dolegliwościami, których przyczyny wciąż były nieznane, Jacqueline zrezygnowała z grania. W lutym 1973 roku, w wieku 28 lat po raz ostatni wystąpiła publicznie. W październiku tego roku zdiagnozowano u niej stwardnienie rozsiane.
Na początku lat '80 Barenboim związał się z rosyjską pianistką Jeleną Baszkirową. Ukrywał ten fakt przed du Pré. Wkrótce Baszkirowa urodziła syna Davida (1982) oraz Michaela (1985). Barenboim mieszkał z nimi, ale do końca życia Jacqueline pozostał formalnie jej mężem.
Jacqueline du Pré zmarła w 1987 roku w Londynie w wieku 42 lat.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy wiolonczeliści Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Ludzie urodzeni w Oksfordzie