W XIII wieku przypadło Michałowi I Dukasowi, władcy Despotatu Epiru.
W 1274 roku cesarz bizantyjski Michał VIII Paleolog odbił Berat. W latach 1280–1281 siły sycylijskie pod wodzą Hugona Czerwonego z Sully oblegały Berat, ale w marcu 1281 r. odsiecz z Konstantynopola pod dowództwem Michała Tarchaneiotesa pokonała wojska sycylijskie.
Około 1345 roku miasto przeszło na krótko w ręce Carstwa Serbskiego. W 1355 roku Berat przeszedł pod zwierzchnictwo despota Wlory Jana Komnesa Asena (1345-1363), a następnie jego syna Aleksandra Komnenosa Asena (1363-1372) i księcia Balšy II (1372-1385). W 1385 roku Berat został zdobyty przez Turków przed bitwą pod Savrą. Do 1396 roku ród Muzaka przejął kontrolę nad Beratem, który stał się stolicą Księstwa Berat. W 1417 Berat stał się częścią Imperium Osmańskiego. W 1455 roku Skanderbeg z siłami liczącymi 14 tys. i niewielką liczbą katalońskich żołnierzy, bezskutecznie próbował zdobyć Berat z rąk osmańskich.