Po 1920 dowodził 6 a następnie 5 kompanią, zaś do września 1924 pełnił obowiązki dowódcy II batalionu w pułku. Od stycznia 1925 był kwatermistrzem pułku. Od kwietnia do 30 czerwca 1925 był odkomenderowany do Biura Historycznego Sztabu Generalnego. Mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W biurze pełnił funkcje referenta, od maja 1927 kierownika referatu, zaś od maja 1930 kierownika Wydziału Wojen Polski Odrodzonej. W czerwcu 1933 został przeniesiony z 41 pułku piechoty w Suwałkach do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Suwałki”Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 8 z 28.06.1933 r.. 27 czerwca 1935 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 31. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 9 z 28.06.1935 r..
Po śmierci Józefa Piłsudskiego, w 1935 podjął się organizacji Muzeum Józefa Piłsudskiego w Belwederze, którego dyrektorem pozostawał do 1939. Był również członkiem Instytutu Badania Najnowszej Historii Polski.
Był encyklopedystą. Został wymieniony w gronie edytorów ośmiotomowej Encyklopedii wojskowej wydanej w latach 1931–1939, w której zredagował hasła związane z historią wojny polsko-bolszewickiej.