liczba ta, jest dzielnikiem dla dokładnie każdej liczby naturalnej), więc mówienie w tym przypadku o jakiejś cesze podzielności dla , jest zupełnie niepotrzebne. przez (jest liczbą parzystą) – jeśli ostatnia z jej cyfr reprezentuje liczbę parzystą, czyli jest jedną z cyfr: , , , , . przez – jeśli suma cyfr tej liczby jest podzielna przez 3 – dzięki temu regułę można stosować rekurencyjnie aż do osiągnięcia liczby jednocyfrowej. Przykład: liczba . Suma jej cyfr, w zapisie dziesiętnym (przedstawionym), to: . Liczba – naturalnie, że – jest podzielna przez , a zatem także i liczba , sama, musi być podzielna przez . przez – jeśli liczba tworzona przez jej dwie ostatnie cyfry jest podzielna przez . Przykład: liczba . Liczba tworzona przez jej dwie ostatnie cyfry to , zatem sprawdzamy podzielność przez dla : . Dostajemy wynik dzielenia bez reszty (tzn. z zerową resztą), więc liczba jest podzielna przez . Natomiast wśród liczb mniejszych niż (a zatem także: dwucyfrowych – por. przykład sprzed chwili), podzielne przez są w istocie te liczby, w ramach których zachodzi któryś z poniższych wariantów: pierwsza cyfra jest nieparzysta (tzn. jest to jedna z cyfr: , , , lub ); zaś druga w kolejności z nich, to: lub pierwsza cyfra jest parzysta (tzn.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Cecha podzielności · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.