Górzysty i trudno dostępny teren wyspy sprzyjał działaniom partyzanckim i w toczonych walkach przeważały drobne starcia.
Powstańcy dość szybko opanowali znaczną część wyspy, pozostawiając w rękach tureckich trzy najważniejsze miasta północnego wybrzeża i południowe Jerapetra. Istotnym epizodem był wczesną jesienią 1866 atak silnych oddziałów tureckich (10 tysięcy żołnierzy) na dowódcze centrum insurekcji w górskiej wsi Zerbas bronione 1600 powstańców, którzy skutecznie odparli napaść Turków zadając im duże straty (700 poległych).
Rząd grecki wysłał na pomoc ochotnikówW powstaniu np. czynnie uczestniczyli dwaj synowie emigranta-filhellena Henryka Jossadrowskiego: Konstanty (poległy) i Jan, który później awansował na pułkownika (Jacek Knopek: Polacy w Grecji. Historia i współczesność. Bydgoszcz 1997, s. 104, 110)., rewolta zyskała też z różnych stron finansowe poparcieM.in. znaczny datek finansowy przekazał zdetronizowany (1862) król Grecji Otton (Richard Clogg: Historia Grecji nowożytnej. Warszawa: Książka i Wiedza, 2006, s. 71).. W walkach potwierdzony jest udział filhellenów różnej narodowości (m.in.