Po powrocie do Kijowa w 1912 roku artystka zaczęła czerpać natchnienie z fascynacji przestrzenią miejską, w wyniku czego powstały kubofuturystyczne obrazy takie jak „Kijów, ulica funikuleriwska”. Otworzyła pracownię na poddaszu domu przy ulicy Fundukliewskiej (obecnie ul. Chmielnickiego). Zdecydowane i gwałtowne przejście od impresjonizmu do awangardy powodowało duży sceptycyzm i wątpliwości konserwatywnych artystów kijowskich.
W związku z chłodnym przyjęciem w Kijowie, jeszcze w 1912 roku artystka zdecydowała się przeprowadzić do Moskwy i związała z tamtejszym liberalnym Bubnowym Waletem, uczestnicząc m.in. w jego wystawach. Rozpoczął się nowy etap w twórczości malarki, która na stałe związała się z malarstwem kubofuturystycznym. Jej prace charakteryzują się eksperymentami formalnymi oraz intensywnymi, żywymi barwami. Jednak wielobarwność jej prac, inspirowanych ludową tradycją i neoprymitywizmem, nie od razu została przyjęta z entuzjazmem.