Jeszcze w 1912 roku wstąpiła do rosyjskiej grupy artystycznej "Sojusz Młodych" w Petersburgu. W Kijowie, Moskwie i Petersburgu nawiązała kontakty z Ilją Erenburgiem, Michaiłem Łarionowem, Dawidem Burlukiem, Wadymem Mellerem, Aristarchem Lentułowem, Siergiejem Lutkiewiczem i wieloma innymi twórcami awangardy. Obok Natali Gonczarowej, Ljubow Popowej i Olgi Rozanowej stała się najważniejszą kobiecą przedstawicielką rosyjskiej awangardy. W tym czasie Ekster publikowała teksty teoretyczne dotyczące sztuki oraz prowadziła różne kursy m.in. rękodzieła (haftowanie, malowanie), czy zajęcia dla dzieci, podczas których do muzyki tworzyły ilustracje ludowych bajek. Regularnie brała udział w wystawach organizowanych przez „Mir iskusstwa”.
W 1915 roku związała się z grupą Supremus Kazimierza Malewicza zapoznając się z zasadami suprematyzmu i konstruktywizmu. W 1917 roku poparła rewolucję październikową. W 1918 roku wyszła ponownie za mąż za Nikołaja Niekrasowa i powróciła na trzy lata do Kijowa pracując dla studia baletowego Bronisławy Niżyńskiej. W 1921 roku wyjechała ponownie do Moskwy, rozpoczęła współpracę z Wchutiemasem, gdzie prowadziła wykłady i objęła urząd dyrektora jednego z wydziałów.