Szwedzki Batalion Ochotniczy (szw. Svenska frivilligbataljonen), zwany też Batalionem „Hanko” – ochotniczy oddział wojskowy złożony ze Szwedów w armii fińskiej podczas wojny kontynuacyjnej 1941–1944
Podobnie, jak w czasie wojny zimowej pomiędzy Finlandią i ZSRR w latach 1939–1940, tak samo po zaatakowaniu Sowietów przez wojska niemieckie i sprzymierzone 22 czerwca 1941 r., do armii fińskiej zaczęli zgłaszać się szwedzcy ochotnicy. Pierwsi Szwedzi zaczęli przybywać do ambasady Finlandii w Sztokholmie już 27 czerwca. Głównodowodzący szwedzkimi siłami zbrojnymi gen. Olof Thörnell stwierdził, że będzie cennym uzyskanie doświadczenia bojowego przez szwedzkich żołnierzy. Dlatego wystąpił do szwedzkiego rządu o uzyskanie pozwolenia na rekrutację do Finlandii wojskowych rezerwy lub będących w stanie spoczynku. 4 lipca dostał zgodę na zwerbowanie do 5 tys. wojskowych ochotników i do 200 osób personelu cywilnego. W tym czasie już ok. 1,6 tys. Szwedów zarejestrowało się jako ochotnicy do Finlandii. Szwedzkie władze przyjęły kryteria ukończenia służby wojskowej i posiadania odpowiedniej sprawności fizycznej dla ochotników, stąd podania wielu z nich zostały odrzucone.