Kozioł w geście aprobaty wyciąga w jego kierunku lewe kopyto. Starsza czarownica w ciemnoniebieskiej szacie podaje mu kolejne dziecko – wychudzone, przypominające szkielet. Kolejna wiedźma w żółtej spódnicy i białej chuście na głowie i ramionach również przyniosła dziecko w ofierze. Za plecami kozła inna wiedźma trzyma szare ciałka zabitych dzieci zawieszone na kiju, niczym myśliwi upolowane króliki. W tle widać grupę kobiet w białych szatach. W XVIII w. uważano, że loty czarownic i inne czary miały miejsce w snach i wyobraźni kobiet, a nie w rzeczywistości. Możliwe, że dlatego niektóre postaci są przedstawione w nocnych koszulach, podobnie jak postać na obrazie Urok. Półksiężyc skrzy się na ciemnym, niemal czarnym niebie, na którym nietoperze, zwierzęta nocy, melancholii i czarów, latają nad sceną. Reprezentują martwe czarownice i czarowników, którzy w noc sabatu wychodzą z grobów aby pić krew żywych. Wschodzący księżyc zwiastuje dzień, który rozpędza ciemności. Nocne ptaki i nietoperze odlatują i chowają się w cieniu.