Podgórscy przenieśli się do Warszawy w 1925 roku, gdzie Anna zatrudniła się w biurze Centralnego Związku Kółek Rolniczych. Pracowała również jako instruktorka, a później inspektorka w Kole Gospodyń Wiejskich. W latach 1930–1935 pracowała w Związku Pracy Obywatelskiej Kobiet.
Była wśród organizatorów Zjazdu Uczestników Ruchu Niepodległościowego Związku Młodzieży Polskiej w 50. rocznicę powstania Zetu. Od połowy lat 20. była członkinią Związku Seniorów Organizacji Młodzieży Narodowej i Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej, a od 1930 roku – jej Rady Naczelnej.
Okupacja i lata powojenne We wrześniu 1939 roku wraz z córkami i synem Jerzym udała się do Lublina, gdzie od 1 stycznia do 1 kwietnia 1940 roku prowadziła tajne nauczanie na kompletach Marii Papiewskiej. Latem 1940 roku wróciła do Warszawy. 5 lipca 1940 roku została aresztowana i przebywała na Pawiaku do 2 listopada tego roku. Po wyjściu organizowała pomoc dla ukrywających się Żydów i sama ich ukrywała w domu przy ul. Powsińskiej.