Konstrukcja B-88 był całkowicie metalowym, trzymiejscowym, wolnonośnym średniopłatem. Centropłat o ujemnym wzniosie oraz części zewnętrzne skrzydeł o wzniosie dodatnim. Patrząc z przodu na skrzydła miały one kształt spłaszczonej litery W. Centropłat zaopatrzony w klapy. Części zewnętrzne płata hydraulicznie składane do góry a same końcówki dodatkowo w dół w celu łatwego hangarowania na pokładzie lotniskowca. Pod płatem w kadłubie mieściła się komora uzbrojenia, nad nią trzyosobowa kabina z miejscami jedno za drugim. Klasyczne usterzenie wolnonośne o bardzo dużym wznosie usterzenia poziomego. Podwozie trójpodporowe z przednim podparciem, wciągane w locie, przednie do wnęki w kadłubie, główne do wnęk w centropłacie. Z tyłu kadłuba hak do lądowania na pokładzie lotniskowca oraz wysuwana osłona anteny radarowej. Silnik turbośmigłowy Armstrong Siddeley Double Mamba napędzał za pomocą wspólnego reduktora dwa, czterołopatowe, współosiowe śmigła przeciwbieżne. Nominalna moc silnika wynosiła 1940 kW ale wylot gazów silnikowych wytwarzał dodatkowy ciąg 3,6 kN dzięki czemu sumaryczna moc efektywna wzrastała do 2440 kW. Podczas lotu, każdy z dwóch silników Double Mamba mógł być wyłączony w celu zaoszczędzenia paliwa. Nie wpływało to na pracę przeciwbieżnych śmigieł.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Blackburn B-88 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.