W latach 1924–1933 był wybierany posłem do Reichstagu, specjalizując się w kwestiach polityki obronności państwa. W tym okresie coraz bardziej krytycznie odnosił się do nauk Karola Marksa, przesuwając się na arenie partyjnej w stronę skrzydła postępowego, postulującego reformę SPD. Jako członek Reichsbanner Schwarz-Rot-Gold Leber atakował radykalną prawicę.
21 listopada 1927 poślubił w Lubece – córkę dyrektora Katharineum, Georga Rosenthala – z którą miał dwójkę dzieci.
Dojście Hitlera do władzy W nocy z 31 stycznia na 1 lutego 1933 doszło do zamieszek przed budynkiem sądu w Lubece pomiędzy członkami Reichsbanner a oddziałami SA. Leber został zaatakowany a jeden z SA-mannów, Rudolf Brügmann został śmiertelnie raniony. Leber został natychmiast aresztowany, pomimo immunitetu chroniącego go jako posła Reichstagu, zwolniony 19 lutego 1933 wskutek starań socjaldemokratów, m.in. Herberta Frahma, odrzucił możliwość wyjazdu za granicę. 23 marca 1933 Leber został ponownie aresztowany tuż przed wejściem na obrady Reichstagu, by uniemożliwić mu oddanie głosu przeciw tzw. Ermächtigungsgesetz – ustawie upoważniającej (Ustawie o pełnomocnictwach), której oficjalna nazwa to: Ustawa o usunięciu zagrożenia narodu i państwa (niem. Gesetz zur Behebung der Not von Volk und Reich). Sąd skazał Lebera na 20 miesięcy więzienia.