Dowódca floty, admirał Archibald Berkeley Milne oraz kontradmirał Troubridge zostali odwołani ze swych stanowisk. Ernest Troubridge stanął przed sądem wojennym, który, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności akcji, uwolnił go z zarzutów. Presja opinii publicznej i osobista niechęć Pierwszego Lorda Morskiego, Johna Fishera, sprawiły jednak, że kontradmirał Troubridge nie otrzymał już dowództwa na morzuPaul G. Halpern, A Naval History of World War I, str. 57.. W styczniu 1915 roku został szefem brytyjskiej misji wojskowej w Serbii.
Głównym zadaniem niewielkich sił brytyjskich w Serbii było utrzymanie kontroli nad szlakiem komunikacyjnym na Dunaju i niedopuszczenie do transportowania tą drogą materiałów wojskowych z Niemiec i Austro-Węgier na Morze Czarne i dalej do Turcji. Było to szczególnie ważne w okresie kampanii dardanelskiej. Po przystąpieniu Bułgarii do wojny po stronie państw centralnych i ataku ich wojsk na Serbię w październiku 1915 roku, kontradmirał Troubridge wycofał się wraz z armią serbską na wybrzeże adriatyckie a następnie dowodził ewakuacją na Korfu w grudniu 1915 i styczniu 1916 roku. W tym czasie swym działaniem zdobył uznanie serbskiego następcy tronu, Aleksandra, który traktował go jako osobistego doradcę.