W zaistniałej sytuacji przedstawiciele wytwórni Nakajima i Tachikawa - wybranych do realizacji projektu w porozumieniu z Wydziałem Technicznym - zweryfikowali charakterystykę nowej maszyny pod kątem własnych możliwości. Efektem prac inżynierów Nakajimy był klasyczny, jednosilnikowy myśliwiec Nakajima Ki-87. Konstruktorzy Tachikawy podeszli do problemu w całkowicie odmienny sposób. Zaprojektowali bardzo awangardowy, jak na ówczesne japońskie realia, myśliwiec oznaczony jako Tachikawa Ki-94.
W październiku 1943 r. była gotowa drewniana makieta samolotu, naturalnej wielkości. Niestety nowatorskie rozwiązania zastosowane w konstrukcji Ki-94 były przyczyną jej końca. Oceniono, że maszyna jest zbyt wymagająca technologicznie, a przedstawione obliczenia dotyczące jej osiągów zbyt optymistyczne i w grudniu 1943 r. cały program został anulowany. Nie był to jednak koniec maszyny oznaczonej jako Ki-94. Nazwę przejęła zdecydowanie bardziej konserwatywna konstrukcja, zaprojektowana przez inżynierów Tachikawy do wypełniania tych samych zadań, co projekt oznaczony jako Ki-94 I, ale zbudowana w klasycznym układzie, Tachikawa Ki-94 II. Konstrukcja thumb|left|Widok z tyłu drewnianej makiety samolotu Całkowicie metalowy, wolnonośny dolnopłat. Samolot miał dwie belki kadłubowe, połączone statecznikiem poziomym.