Pomiędzy nimi umieszczona została gondola kadłubowa mieszcząca ciśnieniową kabinę pilota oraz dwa silniki Mitsubishi Ha-43. Pierwszy z nich umieszczono z przodu kadłuba, przed kabiną pilota. Napędzał on czterołopatowe śmigło ciągnące, drugi z silników zainstalowany był z tyłu kadłuba i napędzał czterołopatowe śmigło pchające. Taki układ miał teoretycznie zapewnić maszynie osiąganie prędkości rzędu 780 km/h na wysokości 10000 metrów. Podwozie trójpodporowe z przednim podparciem, chowane w locie. Przednie do wnęki w kadłubie, główne do wnęk w belkach ogonowych. Podobne rozwiązanie zastosowano w amerykańskim Lockheed P-38 Lightning. Konstrukcyjnie Ki-94 I podobny był do innej amerykańskiej maszyny, myśliwca Vultee XP-54 Swoose Goose, który napędzany był tylko jednym silnikiem ze śmigłem pchającym i który podobnie jak samolot japoński nie został wprowadzony do produkcji seryjnej. W jego przypadku doszło do praktycznego potwierdzenia, że teoretyczne wyliczenia dotyczące zakładanych osiągów maszyny, rozmijają się z rzeczywistością.