Część tekstowa miała zawierać szereg informacji o danej roślinie, np. jej przynależność gatunkową, charakterystykę, właściwości lecznicze, wykorzystanie, zagrożenia, rozmieszczenie i siedliska występowania. Zgodnie z planem Oedera przedstawionym we wstępie do pierwszego zeszytu zakładano wydanie dzieła w 60 częściach.
Po sporach o ostateczną formę zawartości pierwsza część Flora Danica ukazała się w maju 1761. Księga wydana została w trzech językach: duńskim, niemieckim i łacińskim. Był to w zasadzie wstęp do całej publikacji – zawierał jej założenia, ogólne wiadomości na temat botaniki oraz pierwszą próbną rycinę odbitą z miedziorytu, przedstawiającą malinę moroszkę.
Georg Christian Oeder zajmował się pracami nad Flora Danica i pozostawał jej redaktorem do 1772, kiedy to został zwolniony na skutek podejrzeń, że brał udział w spisku, którego celem miał być zamach na króla. Źródłem tych podejrzeń był fakt, iż Oeder był przyjacielem i protegowanym Johanna Struensee – domniemanego inicjatora spisku.