Minuskuł 661 (wedle numeracji Gregory-Aland), ε 179 (w numeracji von Sodena) – rękopis Nowego Testamentu, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Datowany jest na wiek XI. Na liście Scrivenera rękopis znajduje się pod numerem 639.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii na 234 pergaminowych kartach (25 na 18 cm). Tekst pisany jest w jednej kolumnie na stronie, 20 linii w kolumnie.
Tekst podzielony został według rozdziałów (gr. κεφαλαια), których numery umieszczone zostały na lewym marginesie tekstu, a ich tytuły (τιτλοι) na górnym marginesie. Rękopis stosuje ponadto inny system podziału według mniejszych jednostek – Sekcji Ammoniusza (w Marku 234 sekcji, ostatnia w 16,9), których numery umieszczono na lewym marginesie tekstu, wraz z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza (pod numerami Sekcji Ammoniusza).
Tablice κεφαλαια (spis treści) umieszczone zostały przed każdą Ewangelią, przed Ewangelią Jana umieszczony został portret Ewangelisty Jana. Nie posiada tablic do Kanonów Euzebiusza.
Rękopis zawiera dodatkowy materiał, tzw. "Wschodni Kanon", datowany na lata 1034-1037.