W 1972 roku Kim Ki Nam został redaktorem czasopisma teoretycznego Kŭlloja ("Robotnik"), dla którego pisał artykuły uzasadniające konieczność budowy niemal religijnego kultu wokół rządzącej Koreą Północną dynastii Kimów.
W 1976 roku mianowany redaktorem naczelnym Rodong Sinmun oraz przewodniczącym Komitetu Centralnego Koreańskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy. Wówczas także dużo podróżował – odwiedził między innymi Chiny, Japonię, Hiszpanię i Tanzanię. Prawdopodobnie był jednym z głównych autorów przemówień wygłaszanych między innymi przez Kim Ir Sena podczas 6. Kongresu Partii Pracy Korei w październiku 1980 roku. Właśnie podczas tego Kongresu Kim Ki Nam został członkiem Komitetu Centralnego PPK.
W 1981 wybrany wiceprzewodniczącym Międzynarodowej Unii Reporterów. W latach 80. poprzez liczne publikacje, eseje i wypowiedzi w oficjalnych mediach, zajmował się budowaniem historycznej pozycji i kultu Kim Ir Sena, a także budową pozycji i propagandowym przygotowaniem przejęcia władzy przez jego następcę, Kim Dzong Ila.