Pod koniec VII lub na początku VIII wieku muzułmanie zajęli wyspę Pantellerię, lecz niezgoda w ich szeregach doprowadziła do zaniechania planowanego najazdu na Sycylię. Zamiast tego zawarli traktat handlowy z Imperium Bizantyńskim, umożliwiający arabskim kupcom handel w portach sycylijskich. W latach 703–734 dochodziło do kolejnych najazdów floty muzułmańskiej.
Jedna z pierwszych poważnych prób podboju wyspy rozpoczęła się w 740 roku. Wówczas muzułmański książę Abd al-Rahman ibn Habib al-Fihri (uczestnik najazdu z 728 roku) zajął Syrakuzy, jednak bunt Berberów w Afryce Północnej zmusił go do wycofania się z wyspy. Kolejny najazd w 752 roku miał na celu jedynie złupienie Syrakuz.
Bunt Eufemiusza i stopniowy podbój wyspy przez muzułmanów W 826 roku Eufemiusz, dowódca floty bizantyjskiej stacjonującej na Sycylii, ożenił się z zakonnicą. Cesarz Michał II, zdając sobie sprawę z wagi czynu popełnionego przez swojego podwładnego, wysłał jednego ze swoich generałów, Konstantyna, by ten ukarał winnego obcięciem nosa. Eufemiusz zabił Konstantyna i zajął Syrakuzy, jednak później został pokonany, zbiegł do północnej Afryki. Tam poprosił Zijadata Allaha, aghlabidzkiego emira Tunisu o pomoc w przejęciu władzy nad wyspą.