Emir zgodził się udzielić wsparcia, pod warunkiem składania przez Eufemiusza rocznego trybutu, i powierzył podbój wyspy swojemu generałowi, 70-letniemu kadiemu Asadowi ibn al-Furatowi.
Siły muzułmańskie liczyły 10 tys. pieszych, 700 konnych oraz 100 statków, dodatkowo wzmocnionych flotą Eufemiusza. Pierwsza bitwa z oddziałami lojalnymi wobec Bizancjum odbyła się 15 lipca 827 roku w pobliżu Mazara del Vallo i zakończyła się zwycięstwem Aghlabidów. Asad zajął południowy brzeg wyspy i rozpoczął oblężenie Syrakuz. Po rocznym oblężeniu i mimo próby buntu był w stanie pokonać wielką armię wspieraną przez dożę Wenecji, Giustiniano Partecipazio, która była wysłana na odsiecz z Palermo. Zwycięski pochód armii Asada został przerwany przez zarazę, której ofiarą padł sam wódz. Siły muzułmańskie wycofały się do zamku Mineo. Później podjęły kolejną ofensywę, ale po nieudanym oblężeniu Castrogiovanni (obecnie Enna), w czasie którego zmarł Eufemiusz, muzułmanie wycofali się do Mazary.