Tworzenie się wyższych glikoli jest nieuniknione ze względu na szybszą reakcję tlenku etylenu z glikolami etylenu niż z wodą. Najważniejszą zmienną procesu jest stosunek wody do tlenku, co pozwala na zmniejszenie ilości tworzącego się DEG i TEG poprzez stosowanie dużego nadmiaru wody
Powyższe reakcje chemiczne mogą być katalizowane przez kwasy lub zasady lub mogą zachodzić przy pH obojętnym w podwyższonych temperaturach. Największą wydajność otrzymywania glikolu etylenowego, sięgającą 90%, uzyskuje się przy odczynie kwasowym lub obojętnym przy dużym nadmiarze wody. Roczna produkcja glikolu wynosi ok. 67 mln ton.
Zastosowanie Glikol etylenowy stosowany jest w płynach niezamarzających do chłodnic silników (40–62% roztwór wodny) oraz w instalacjach chłodniczych jako czynnik pośredni. Wykorzystuje się go do produkcji poliestrów (np. politereftalanu etylenu – PET), żywic alkidowych (alkidali) włókien syntetycznych, a także rozpuszczalników, plastyfikatorów oraz materiałów wybuchowych
Szkodliwość dla zdrowia
Glikol etylenowy w organizmie jest metabolizowany przez dehydrogenazę alkoholową do , kwasu glikolowego, kwasu glioksalowego i kwasu szczawiowego. W przebiegu zatrucia dochodzi do rozwoju kwasicy metabolicznej, a także uszkodzenia nerek, wątroby i mózgu.
Przypisy
Kategoria:Glikole Kategoria:Alkohole cukrowe Kategoria:Rozpuszczalniki Kategoria:Alkohole pierwszorzędowe