Struktura organizacyjna W jej skład wchodziły: 66 Pułk Strzelecki 147 Pułk Strzelecki 708 Pułk Strzelecki 181 Pułk Strzelecki (do 28 lipca 1941, został przeniesiony do 19 Dywizji Strzeleckiej) 62 Pułk Artylerii 200 Pułk Artylerii Haubic (do 5 października 1941) 73 Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwpancernej (do 7 października 1941 i od 7 czerwca 1943) 337 Bateria Artylerii Przeciwlotniczej (299 Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej, 43 Bateria Artylerii Przeciwlotniczej, do 05 lutego 1943) 379 Dywizjon Moździerzy (od 20 października 1941 do 15 października 1942) 299 dywizjon artylerii przeciwlotniczej 25 kompania zwiadu 37 batalion saperów 3 samodzielny batalion łączności (297 i 810 samodzielne kompanie łączności) 101 batalion medyczno-sanitarny 92 samodzielna kompania obrony przeciwchemicznej 32 kompania transportu samochodowego 297 (810) piekarnia polowa 43 (78) dywizjonowy lazaret weterynaryjny 186 (20) stacja poczty polowej 189 polowa kasa Gosbanku
W sierpniu 1941 dywizja została okrążona i rozbita, część dywizji przerwała okrążenie w kierunku na Koivisto i stamtąd została ewakuowana okrętami Floty Bałtyckiej.
7 września 1944 dywizja otrzymała nazwę wyróżniającą „Tartuska”.