Przepisy zawarte w tym dekrecie wraz z odpowiedziami i decyzjami tak zwanej Kongregacji Soboru, mającej za zadanie autentyczne tłumaczenie postanowień trydenckich, normowały zawieranie małżeństw w Kościele katolickim, a w tym stwierdzenie zdolności stron do jego zawarciaDecretum de reformatione matrimonii [w:] Sacrorum Conciliorum nova, et amplissima collectio, t. XXXIII, red. J.D. Mansi, Parisiis 1902, kol. 152: „Idcirco sacri Lateranensis concilii, sub Innocentio III celebrati, vestigiis inhaerendo praecipit, ut in posterum, antequam matrimonium contrahatur, ter a proprio contrahentium parocho tribus continuis diebus festivis in ecclesia inter missarum solemnia publice denuntietur, inter quos matrimonium sit contrahendum; quibus denuntiationibus factis, si nullum legitimum opponatur impedimentum, ad celebrationem matrimonii in facie ecclesiae procedatur. [...] Quodsi aliquando probabilis fuerit suspicio, matrimonium malitiose impediri posse, si tot praecesserint denuntiationes: tunc vel una tantum denuntiatio fiat, vel saltem parocho et duobus vel tribus testibus praesentibus matrimonium
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zapowiedzi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.