bazyliki zredukowanej (kościoła z dwuwieżową fasadą, sugerującą istnienie trzech naw i układ bazylikowy korpusu, natomiast w istocie będącym kościołem jednonawowym); przy takiej klasyfikacji kościół ten byłby największym znanym przedstawicielem tego typu w EuropieJerzy Frycz, Architektura i sztuka Inowrocławia, s. 437-438 [w:] Dzieje Inowrocławia, red. Marian Biskup, t. 2. Warszawa-Poznań-Toruń 1982, s. 417-501. Z kolei wg Zygmunta Świechowskiego wymiary korpusu mogą wskazywać na to, że pierwotnie planowano podział wnętrza na trzy nawyZygmunt Świechowski, Katalog architektury romańskiej w Polsce, s. 123. Nawa przykryta jest płaskim, drewnianym stropem. Trójprzęsłowe przyziemie masywu zachodniego jest przykryte trzema przęsłami sklepień krzyżowych, murowanych z kamienia, z których w stanie pierwotnym zachowało się sklepienie w przyziemiu wieży południowej. We wschodniej ścianie nawy, po bokach łuku tęczowego, znajdują się półkoliście zamknięte wnęki ołtarzowe.