Tam w rękach Marines używane były zazwyczaj w roli „niszczycieli bunkrów” i do wsparcia piechoty.
170 egzemplarzy GMC M3 zostało wysłanych do Wielkiej Brytanii w ramach programu Lend-Lease i były przekazywane oddziałom brytyjskim pod oznaczeniem „75 mm SP Autocar” w 1943 roku jako etatowe wyposażenie rozpoznawczych pułków samochodów pancernych.
Zostały one też przekazane armii radzieckiej w ramach Lend-Lease Act.
We wrześniu 1944 roku 8 dział otrzymał polski Pułk Ułanów Karpackich, który pierwszy raz użył ich bojowo, w marcu 1945 roku, w walkach nad rzeką Senio. Potem działa przejął 12 Pułk Ułanów Podolskich. Działa M3 GMC znajdowały się także w uzbrojeniu innych oddziałów polskich: 7 szwadronu rozpoznawczego, stacjonującego w Qasassin w Egipcie, a także (podobno) w oddziałach 4 Dywizji Piechoty formowanej od 1945 roku w Wielkiej Brytanii.
Zobacz też SU-57
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie samobieżne armaty polowe Kategoria:Amerykańskie samobieżne działa przeciwpancerne Kategoria:Amerykańska broń artyleryjska II wojny światowej Kategoria:Amerykańskie pojazdy półgąsienicowe