Naganori Asano stał się En’ya Takasadą. Mistrz ceremonii Yoshinaka Kira otrzymał imię Kō-no Musashi-no kami Moronao (Moronō). Przywódca bezpańskich samurajów, Kuranosuke Ōishi, został nazwany Yuranosuke Ōboshi. Inni uczestnicy zdarzenia, jak: Rihei Amanoya i Sampei Kayano stali się odpowiednio Gihei Amakawayą i Kampei HayanoM. Melanowicz, Literatura japońska. Od VI do połowy XIX wieku, Warszawa 1994, s. 469..
Struktura utworu Pierwsza część tytułu dzieła – Kanadehon – oznacza dosłownie "wzór liter kana", sylabicznego pisma japońskiego. Jego sylaby posłużyły jako znaki rozpoznawcze dla rōninów podczas dokonania zemsty.
Sztuka składa się z jedenastu aktów. Zważając na jej długość, potrzeby publiczności oraz możliwości teatru, niekiedy rezygnuje się z poszczególnych scen lub zmienia się je. Niemniej jednak nigdy nie opuszcza się kluczowych momentów przedstawienia: sceny seppuku księcia i motywu wendety rōninówM. Melanowicz, Literatura japońska. Od VI do połowy XIX wieku, Warszawa 1994, s. 472..
Akcja całego przedstawienia toczy się w szybkim tempie. Dużą rolę odgrywają scenografia i dekoracjeA. Nicoll, Dzieje dramatu od Ajschylosa do Anouilha, T. 2, Warszawa 1983, s. 129.. Najczęściej sztuka jest wystawiana w grudniu, tj. miesiącu, w którym został dokonany akt zemsty.