od sierpnia 1945 do lutego 1946 był dyrektorem gabinetu ministra bezpieczeństwa publicznego, od marca 1946 do lutego 1947 szefem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Gdańsku, od marca 1947 do października 1948 szefem WUBP w Szczecinie, od listopada 1948 do stycznia 1950 szefem WUBP w Poznaniu. Od 1950 w stanie spoczynku, redaktor „Rolnika Polskiego” i sekretarz redakcji „Sztandaru Młodych”. 13 listopada 1956 przywrócony do służby i wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Oddziału II Sztabu Generalnego WP. 7 września 1959 przeszedł na emeryturę.
Zmarł 11 lutego 1970 w Warszawie. Pochowany z honorami 14 lutego 1970 na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B18-4-11). Ówczesne władze partyjne i państwowe reprezentowali: sekretarz Komitetu Centralnego PZPR, prezes ZG ZBoWiD gen. Mieczysław Moczar, wicepremier Eugeniusz Szyr oraz wiceministrowie obrony narodowej gen. dyw. Józef Urbanowicz i gen.