Członek KPH i KPF. Po wkroczeniu Niemców do Francji, w marcu 1941 zgłosił się na roboty do Niemiec z zamiarem przedostania się do Polski. Pracował w stoczni w Bremie, skąd jesienią 1941 przedostał się do Warszawy.

Początkowo współpracował ze Stowarzyszeniem Przyjaciół ZSRR, następnie wstąpił do PPR i GL. Zajmował się organizowaniem prasowego organu GL i został redaktorem naczelnym pisma „Gwardzista”. Z racji przygotowania wojskowego skierowano go na doradcę pierwszego oddziału partyzanckiego GL. W końcu maja 1942 wyjechał w lasy piotrkowskie, gdzie wstąpił do oddziału GL im. Stefana Czarnieckiego, dowodzonego przez Franciszka Zubrzyckiego „Małego Franka”. 10 czerwca 1942 został ranny w walce z Niemcami koło wsi Polichno, a następnego dnia schwytany i uwięziony w Piotrkowie i Radomiu, następnie zesłany do obozu w Auschwitz. W marcu 1943 przewieziony do obozu w Gross-Rosen, pod koniec 1943 do Sachsenhausen, gdzie był członkiem Międzynarodowego Komitetu Ruchu Oporu.

Po wyzwoleniu obozu i powrocie do Polski w maju 1945 został funkcjonariuszem aparatu bezpieczeństwa;