Dodatkowo osłaniał osiedle Moca w Zachodniej Jerozolimie i prowadził działania związane z chronieniem konwojów do Jerozolimy. 63 batalion „Michmas” – składał się żołnierzy Korpusu Polowego z obrony Jerozolimy. Dowództwo objął Szalom Dror. Odpowiadał on za obronę Starego Miasta, położonych na południu osiedli Arnona, Talpijjot i Mekor Chajjim, kibucu Ramat Rachel oraz bloku osiedli żydowskich Gusz Ecjon na południe od miasta. Dodatkowo teatr działań operacyjnych brygady obejmował kibuce Bet ha-Arawa i Kalja nad Morzem Martwym.

Dowództwo nad całą brygadą objął Jisra’el Amir. Nie podlegał on przy tym głównemu dowódcy obrony Jerozolimy Dawidowi Sze’alti’elowi i nie był zobowiązany współpracować z resztą jednostek w obszarze miasta. Stało się to przyczyną konfliktu między dowódcami, tym bardziej że w styczniu 1948 Jisra’el Amir przedstawił negatywny raport o stanie obrony miasta. W rezultacie został on odwołany, a nowym dowódcą Brygady „Ecjoni” wyznaczono Dawida Sze’alti’ela. Zreorganizował on siły i podzielił obronę obszaru Jerozolimy na pięć regionów – cztery z nich objęły jednostki Straży, natomiast za dzielnice południowe i Stare Miasto odpowiadały bataliony operacyjne (61. i 63.).