W marcu 1956 rozpoczęła pracę w Telewizji Polskiej jako prowadząca autorski program publicystyczno-rozrywkowy Tele-Echo, którego realizację zakończyła z końcem marca 1981 po stworzeniu 806 odcinków. Miała też audycję Rozmowy Ireny Dziedzic. Łącznie przeprowadziła rozmowy z ok. 15 tys. osób w 1012 programach. W latach 1958–1960 była także spikerką TVP. W latach 1965–1967 prowadziła Dziennik Telewizyjny. W 1977 stworzyła redakcję kulturalną w Dzienniku Telewizyjnym, którą kierowała do 1981. Przez blisko dwa lata prowadziła Panoramę, była też gospodynią autorskiego programu publicystycznego Goście mile widziani. Wystąpiła w jednym z odcinków programu Lucjana Kydryńskiego Muzyka lekka, łatwa i przyjemna, w którym zaśpiewała utwór „Śpią rekiny w oceanie”.

Pod koniec lat 50. rozpoczęła pracę jako konferansjerka. Zaczynała od prowadzenia pokazów mody organizowanych przez Dom Mody Telimena. W latach 1961–1963, 1965, 1969–1970 i 1977–1980 współprowadziła Międzynarodowe Festiwale Piosenki w Sopocie (w latach 1977–1980 rozgrywane jako Festiwal Interwizji). W 1964 współprowadziła z Lucjanem Kydryńskim koncert z okazji jubileuszu dziennika „Życie Warszawy” w Sali Kongresowej w Warszawie. Prowadziła także recitale m.in.