Stało się to dzięki wielu innowacjom, do których należą: działo o gładkościennej stalowej lufie (J. Mayer–1844), odprzodowe działo bruzdowane z zamkiem klinowym (G. Cavalli–1846), walcowe pociski działowe wystrzeliwane z luf bruzdowanych, wykorzystanie odrzutu do otwarcia zamka (Bessemer–1853), rewolwerowa łuska miedziana z bocznym zapłonem (Lefaucher–1853), działo odprzodowe z lufą bruzdowaną i zamkiem klinowym (W. G. Armstrong–1855), sposób wytapiania wysokogatunkowej stali (Bessemer–1855), wyprodukowanie pierwszego rewolwera na nabój z łuską o centralnym zapłonie (nabój Floberta) przez firmę Smith and Wesson w 1857, pierwszy hamulec wylotowy (1860), materiał kruszący – trotyl (Wilbrand–1863), łuska mosiężna z centralnym zapłonem, ze spłonką i kowadełkiem (H. Berden–1865), karabin powtarzalny (Vetterli–1869), łuska działowa (Refye–1870), armata przeciwbalonowa (firma Krupp–1870), armata z krótkim odrzutem lufy wyposażona w hydrauliczny opornik i sprężynowy powrotnik (W. Baranowski–1872), zamek działowy z uszczelniaczem plastycznym (Ch.R. Bange–1872), stalowe łoże działowe (1874), wprowadzenie pierścieni wiodących i centrujących w pociskach artyleryjskich (1877), szybkostrzelna armata polowa (Hotchkiss M1879) z zamkiem rewolwerowym (firma Hotchkiss – 1879), karabin maszynowy (H.S.