Po kapitulacji stolicy, 12 września 1831 podał się do dymisji i kilka dni później złożył przysięgę wierności carowi Mikołajowi I, dzięki czemu mógł pozostać w kraju.
Po upadku powstania powrócił do Patrykoz, gdzie w 1832 rozpoczął budowę nowego pałacu. Rozciągnął opiekę nad kościołami w Górkach, Kożuchówku i cerkwią unicką w Chłopkowie, wspomagał też bezzwrotnymi pożyczkami swych kuzynów z Werbkowic (dziś powiat hrubieszowski). Pod koniec swego życia był też właścicielem Zagórzan, wsi leżącej wówczas w południowej części guberni radomskiej. Pałac w Patrykozach, wraz z całym założeniem, ukończono ok. 1843 roku.
Wszystkie źródła podają zgodnie, że był typem samotnika, który nie założył własnej rodziny. Pod koniec życia niemal cały swój majątek zapisał testamentem kuzynowi Antoniemu Józefowi Szydłowskiemu z Werbkowic, w tym Patrykozy i Hruszniew. Zmarł w czwartek, 8 stycznia 1863 roku w swym pałacu. Jego ciało spoczęło w kościele w Górkach. Do dziś znajduje się tam, wystawione staraniem Antoniego Szydłowskiego, marmurowe epitafium. Jego śmierć nastąpiła dokładnie dwa tygodnie przed ogłoszeniem Manifestu Tymczasowego Rządu Narodowego, który uznany został za początek powstania styczniowego.
Przypisy
Bibliografia
Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego wyd. M.O.N.