Audacja Małgorzata (ur. najp. 1196, zm. 1270E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 137-139.) – księżniczka kujawska, żona Henryka I, hrabiego zwierzyńskiego, córka Bolesława Mieszkowica, księcia kujawskiego i Dobrosławy pomorskiej.
Życiorys W starszej literaturze przedmiotu Audację zaliczano do dynastii sławieńskiejAudację w literaturze przedmiotu czyniono przedstawicielką dynastii sławieńskiej, lecz nie z uwagi na pochodzenie ojca, który był synem Mieszka III i Eudoksji, tylko z uwagi na matkę Dobrosławę, m.in. panią na Sławnie. E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 138.. Wielokrotnie występuje w dokumentach zwierzynieckich od 1217 (bezimiennie) i od 6 maja 1218, kiedy wraz z mężem czyniła nadanie (imiennie, jako Audacia).
Żoną Henryka I została około 1208J.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 66.. Po jego śmierci w 1228 sprawowała przez kilka lat konsens nad dwojgiem nieletnich synów – Guncelinem i Helmoldem. O jej życiu niewiele wiadomo, poza nadaniami dla klasztorów dóbr nieruchomych. Dożyła sędziwego wieku. Jej prawdopodobna córka Ermengarda w 1270 poczyniła nadania dla brunszwickiego klasztoru, w którym nawiązywała do zbawienia duszy obojga rodziców. Według genealoga E. Rymara była to data śmierci hrabiny.