Vojtech Stašík (ur. 10 lutego 1915 w Preszowie, zm. 2 listopada 1978 w Martinie) – słowacki artysta plastyk: malarz, rysownik, ilustrator książek, autor witraży, mozaik i wielkich malowideł ściennych, tworzący w duchu realizmu i estetyzmu.
Życiorys Jego ojcem był Július Stašík, matką Anna z domu Krifková. Od wczesnego dzieciństwa wychowywał się jako sierota. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Pradze, zarabiając na życie rysowaniem i malowaniem portretów. W tym czasie powstawały również jego pierwsze martwe natury i krajobrazy.
Po raz pierwszy prezentował swoją twórczość na indywidualnej wystawie w Trenczańskich Cieplicach w 1938 r. Krótko przed wybuchem II wojny światowej wrócił do Preszowa. W 1941 r. przeniósł się do Martina, gdzie uzyskał zlecenie Macierzy Słowackiej (słow. Matica slovenská) na wykonanie obrazów, przedstawiających wybitnych słowackich działaczy narodowych. Obrazy olejne, przedstawiające Karola Kuzmányego i Štefana Moyzesa naturalnej wielkości wiszą do dziś w sali honorowej Słowackiej Biblioteki Narodowej. Pierwszy znaczący sukces artystyczny odniósł w 1942 r., kiedy jego obraz „Dziewczyna w bieli” (słow. Dievča v bielom) zdobył I nagrodę na wystawie „Artyści dla narodu” (słow. Umelci pre národ) podczas Targów Dunajskich w Bratysławie.