Jednocześnie pracował jako rysownik w drukarni „Neografia” oraz jako ilustrator książek w wydawnictwach Živena, Matica slovenská, Svojeť, Tranoscius. Ilustrowaniem poezji, opowiadań i powieści zajmował się do końca życia. W 1943 r. ożenił się z Oľgą Ratajovą, z którą miał trzy córki.
Głównym punktem zainteresowania artysty był portret. Obok wizerunków działaczy narodowych (np. Jozef Škultéty) czy literatów (Pavol Országh Hviezdoslav, Martin Kukučín) tworzył chętnie portrety znanych kobiet – również czołowych postaci słowackiej kultury i sztuki: Anna Halašová-Mudroňová, Mária Rázusová-Martáková, Anna Škultétyová, Božena Slančíková-Timrava, Ľudmila Reichlová-Kucháriková, Zora Jesenská, Hana Zelinová.
W 1943 r. wykonał dekorację malarską o tematyce husyckiej w koszarach w Martinie. Również w latach 40. wykonał kolejne cztery monumentalne kompozycje malarskie o tematyce historycznej: Krst Pribinov, Svätý Metod ustanovuje svätého Gorazda za nástupcu, Hurbanova reč k dobrovoľníkom i Za povstania. W następnych dekadach, w związku z dużym zapotrzebowaniem społecznym, kontynuował tego typu twórczość, sytuowaną głównie w dużych obiektach publicznych. Obok klasycznego malarstwa tworzył również sgraffita i mozaiki. Jego prace znalazły się w licznych domach kultury, teatrach, szkołach, dworcach kolejowych i zakładach pracy m.in.