Miejscowość należała do miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy który obsługiwał znaczną część gminy.
W 1939 roku miejscowość weszła w skład BSRR. W 1941 roku było siedzibą sielsowietu w rejonie postawskim, później duniłowickim, w obwodzie wilejskim. W 1947 roku we wsi było 47 gospodarstw. 27 marca 1959 roku rozwiązano sielsowiet łuczajski, a wieś weszła w skład sielsowietu Duniłowicze, w rejonie duniłowickim, w obwodzie mołodeczańskim.
Obecnie We wsi znajduje się punkt felczersko-akuszerski, biblioteka i poczta. Przez wieś biegnie droga R110.
Demografia Powszechny Spis Ludności z 1921 roku podaje, że tu zamieszkiwały 134 osoby, 19 było wyznania rzymskokatolickiego, 1 prawosławnego, 112 staroobrzędowego i 2 mojżeszowego. Jednocześnie 21 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 113 białoruską. Było tu 25 budynków mieszkalnych. W 1931 w 22 domach zamieszkiwało 143 osoby.
Parafia rzymskokatolicka
Parafia w Łuczaju powstała w 1755 roku. Należy do dekanatu postawskiego diecezji witebskiej.