12 września 2014, w uznaniu zasług dla regionu, kortowi centralnemu kompleksu przy al. Wojska Polskiego 127 w Szczecinie nadano imię Bohdana Tomaszewskiego.
Pogrzeb Bohdana Tomaszewskiego odbył się 6 marca 2015. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 146-5-9,10).
Życie prywatne Był trzykrotnie żonaty. Miał dwóch synów: z Zofią z Leszczyńskich secundo voto Minkiewicz (1924–2014) – Krzysztofa, a z Ewą ze Słupnickich (1920–2015) – Tomasza. Poprzez drugą żonę był spowinowacony z szermierzem i dwukrotnym złotym medalistą olimpijskim, Witoldem Woydą (1939–2008). Od 1967 jego żoną była Izabella Sierakowska. Był mieszkańcem osiedla Stawki.
Publikacje 1957: Halo, halo! Tu mikrofony Polskiego Radia w Melbourne 1961: Milczące stadiony 1962: Kariera z kolcami 1964: Spotkanie ze sportem 1965: Rok olimpijski 1968: Romantyczne mecze 1968: Samotność w peletonie (współautorem był Jerzy Suszko) 1971: Do ostatniego tchu 1974: Listy oldboya, czyli olimpijskie Somosierry 1976: Proszę o klucz 1978: Wimbledon 1979: Łączymy się ze stadionem 1980: Dziesięć moich olimpiad 1985: Romantyczne mecze 1990: Pożegnalna defilada 1992: Przeżyjmy to jeszcze raz
Film Jest autorem scenariuszy do filmów: Zaczarowany rower, Bokser i Czekam w Monte-Carlo.