Ze względu na lokalizację można wyróżnić: włókna łykowe o jamkach prostych, włókna drzewne o jamkach lejkowatych, włókna kory pierwotnej, włókna perywaskularne, włókna liściowe, włókna typu włosków, występujące na nasionach, włókna pozadrzewne, nie wchodzące w skład drewna.
Włókna sklerenchymatyczne mają także znaczenie gospodarcze. Włókna lnu zwyczajnego i konopi siewnych mogą mieć długość nawet do 10 cm i są wykorzystywane do wyrobu nici i tkanin.
Sklereidy thumb|250px|Sklereid w kształcie kuli thumb|250px|Sklereidy wydłużone w liściu Sklereidy zwykle maja kształt zbliżony do kuli, mogą być jednak wydłużone. Są to komórki martwe o grubej ścianie komórkowej, niekiedy wysyconej suberyną.
Komórki kamienne (sklereidy) są nasycone solami mineralnymi i są najtwardszą tkanką roślinną.
Sklereidy nie tworzą jednolitej tkanki, lecz występują w postaci skupisk (np. grupy komórek kamiennych w miąższu owocu rzekomego gruszy) lub pojedynczo jako tzw. idioblasty. Wyróżnia się kilka typów tych komórek, w zależności od ich kształtów: brachysklereidy – kuliste asterosklereidy – rozgałęzione, osteosklereidy – walcowate, rozszerzone na końcach, makrosklereidy – walcowate, trichosklereidy – nitkowate.
Komórki kamienne odpowiadają za szczególną twardość struktur takich jak łupiny nasion.
Zobacz też kolenchyma
Przypisy
Kategoria:Tkanki roślinne